Dit is pas de tweede Pronkenkronkel van dit jaar. Je zou je kunnen afvragen: gebeurt er dan niets meer wat noemenswaardig is? Is het leven soms plotseling saai geworden, vlak en zonder verhalen? Gelukkig is dat allerminst het geval. Er gebeurt juist meer dan genoeg. Alleen vraagt het leven soms om keuzes, en op dit moment gaat mijn aandacht vooral uit naar een nieuw project dat ik graag onder de aandacht wil brengen. Dat betekent automatisch minder tijd, rust en ruimte om een Pronkenkronkel te schrijven. Toch hoop ik het met deze editie weer een beetje goed te maken.
Afgelopen donderdag liep ik over de warenmarkt in Schagen. Zo’n markt waar geuren, kleuren en geluiden door elkaar heen buitelen en waar je ongemerkt langzamer gaat lopen. Eerst even langs de visboer. Hoewel ik zoveel mogelijk plantaardig eet en drink, gaat een visje er af en toe nog steeds prima in. Daarna door naar de bloemenkraam, want een huis zonder bloemen voelt voor mij toch altijd een beetje leeg. Met het voorjaar in mijn hoofd – en misschien ook een beetje uit ongeduld – koos ik voor twee bossen tulpen, alsof ik het seizoen daarmee een klein zetje vooruit kon geven.
Ik liep verder over de markt en zag een jong stel mij tegemoet komen. Ze hadden allebei een enorme stroopwafel in de hand, zo’n marktstroopwafel die eigenlijk te groot is om netjes te eten. De man keek er verlekkerd naar en nam zonder aarzeling een grote hap. De vrouw keek minstens zo aandachtig, maar deed iets heel anders: zij brak eerst een klein stukje af en stopte dat voorzichtig in haar mond. Twee mensen, één stroopwafel, en toch twee totaal verschillende manieren van genieten.
We liepen elkaar voorbij en ik voelde direct: dit moet ik onthouden. Niet omdat ik ineens zin had in stroopwafels – al helpt zo’n beeld daar zeker bij – maar omdat hier iets in zat. Iets over tempo, over aandacht, over hoe we omgaan met wat ons wordt aangereikt. Ik pakte mijn telefoon en zette in mijn notities één woord: stroopwafel. Niet om te onthouden dat ik ze moest kopen, maar om deze observatie te gebruiken voor de Pronkenkronkel van vandaag. Waarvan akte.
Tot slot nog dit: het nieuwe project waar ik zo druk mee ben heet “Iedereen is Iemand”. Wil je daar meer over weten, kijk dan op iedereenisiemand.johanpronk.nl.
Ik wens iedereen een hele fijne dag.
Mede dank aan de door AI gegenereerde tekening
Ontdek meer van Pronkenkronkel
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.